هر آنچه باید درباره داروهای باروری برای زنان بدانید .

داروهای باروری برای زنان می تواند بسیاری از مسائل مربوط به نازایی را حل کند، به این ترتیب احتمال بارداری و زایمان به موقع افزایش می یابد. این داروها مشکلات خاصی را برطرف می کنند، بنابراین فرد باید آنها را تنها با توصیه پزشک مصرف کند.

مصرف داروهای باروری برای زنان بدون تشخیص، لزوما احتمال ابتلا به بارداری را افزایش نخواهد داد.

با توجه به اخبار مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) در ایالات متحده، ۱۲ درصد از زنان ۱۵-۴۴ ساله در کشور در معرض ناباروری قرار دارند.

ناباروری می تواند منجر به مشکلاتی در مردان و زنان شود. اکثر پزشکان توصیه می کنند که در صورتی که یک زن باردار نمی تواند باردار شود و یا پس از سقط جنین پس از تلاش برای تزریق ۱۲ ماه یا بیشتر، به دنبال درمان باشد.

برای زنان بالای ۳۵ سال، بسیاری از پزشکان توصیه می کنند که پس از ۶ ماه تلاش برای بارداری، به دنبال درمان باشند.

زنانی که دوره های منظم ندارند باید قبل از تلاش برای بارداری با یک پزشک صحبت کنند.

 

داروهای باروری برای زنان

 

انواع داروهای باروری برای زنان :

بعضی از داروهای باروری تلاش می کنند که تخمک گذاری را در یک زن که به طور منظم تخمک گذاری ندارند را تقویت کند.

دیگر داروهای باروری برای زنان هورمون هایی هستند که یک زن باید قبل از تلقیح مصنوعی مصرف کند.

 

داروهایی برای تخمک گذاری :

بعضی از زنان به طور طبیعی تخمک گذاری می کنند.حدود ۱ از ۴ زن با ناباروری دارای مسائل مربوط به تخمک گذاری هستند.

داروهای باروری برای زنان که می توانند مسائل تخمک گذاری را درمان کنند عبارتند از :

 

متفورمین  :

این دارو می تواند مقاومت به انسولین را کاهش دهد . زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)، به ویژه کسانی که دارای شاخص توده بدنی بالای ۳۵ سال هستند، ممکن است مقاوم به انسولین باشند، که می تواند مشکلاتی را در تخمک گذاری ایجاد کند.

 

داروهای باروری برای زنان

 

آگونیست های دوپامین :

این داروهای باروری برای زنان سطح هورمون پرولاکتین را کاهش می دهند. در برخی از زنان، داشتن پرولاکتین بیش از حد موجب مسائل تخمک گذاری می شود.

کلومیفن :

این داروهای باروری برای زنان می تواند تخمک گذاری را آغاز کند. بسیاری از پزشکان آن را به عنوان اولین گزینه درمان برای یک زن با مشکلات تخمک گذاری توصیه می کنند.

 

داروهای باروری برای زنان

 

لتروزول  :

داروهای باروری برای زنان مانند لتروزول می تواند منجر به تخمک گذاری شود. لتروزول در میان زنان مبتلا به PCOS، به ویژه افرادی که دارای چاقی هستند ، ممکن است بهتر عمل کند.

گنادوتروپین ها :

این گروه از هورمون ها فعالیت در تخمدان ها، از جمله تخمک گذاری را تحریک می کنند. هنگامی که درمان های دیگر کار نمی کنند، پزشک ممکن است از یک هورمون تحریک کننده فولیکول و یک هورمون لوتئینیزه در گروه توصیه کند.

در حدود ۱۰ درصد از موارد ناباروری، پزشک نمی تواند علت را پیدا کند.

داروهای باروری برای زنان که به منظور تحریک تخمک گذاری کار می کنند در موارد ناباروری غیرقابل توضیح کمک می کنند.

 

داروهای باروری برای زنان

 

هورمون ها قبل از تلقیح مصنوعی :

داروهای باروری برای زنان نمی توانند برخی از علل ناباروری را درمان کنند.

هنگامی که این اتفاق می افتد، یا هنگامی که یک پزشک نمی تواند علت ناباروری را شناسایی کند، ممکن است تلقیح مصنوعی را توصیه کنند.

تلقیح داخل رحمی (IUI) مستلزم قرار دادن اسپرم مستقیم در رحم در دوران تخمک گذاری است.

لقاح آزمایشگاهی (IVF) شامل گرفتن یک یا چند تخمک است تا یک پزشک بتواند آنها را با اسپرم  بارور کند. اگر تخمکها به جنین تبدیل شوند و رشد کنند، پزشک آنها را به رحم وارد می کند.

 

اثرات جانبی داروهای باروری برای زنان :

شایعترین عوارض جانبی داروهای باروری برای زنان عبارتند از:

تغییرات خلقی، از جمله اضطراب و افسردگی
حالت تهوع، استفراغ، سردرد ، گرفتگی و حساسیت به پستان
چند قلو زایی
برخی تحقیقات نشان می دهد که برخی از داروهای باروری خطر سرطان تخمدان و آندومتر را افزایش میدهند.

 

مترجم یک دکتر

منبع : medicalnewstoday.com

 

 

 

 

 

ارسال شده در تاریخ ۲۱ آبان ۱۳۹۷ توسط نرجس ردایی با موضوع بارداری , داروها , درمان , زنان و زایمان | 165 بازدید

هر آنچه باید درباره داروهای باروری برای زنان بدانید .
5 از 100 رای

مطالب مرتبط

اطلاعات پزشکی

اخبار پزشکی یکی از مهمترین اطلاعاتی است که امروزه باید تا حدودی از آن برخوردار باشیم. برای این منظور ما به یک بانک اطلاعات پزشکی نیاز داریم، هدف از آن حفظ و ارتقاء تندرستی، درمان بیماری‌ها و بازتوانی آسیب‌ دیدگان است. که با شناخت بیماریها،تشخیص، درمان و جلوگیری از بروز آن‌ها به انجام می‌رسد. مجله پزشکی دانشی را در اختیار شما قرار میدهد که بر روی طیف وسیعی از رشته‌ها شامل از فیزیک و زیست‌شناسی تا علوم اجتماعی، مهندسی و علوم انسانی بنا شده‌است. امروزه هدف سایت پزشکی استفاده از فناوری‌های دانش‌ مبنا و استدلال قیاسی برای رسیدن به راه‌ حل مشکلات بالینی است. اکتشافات در باب ماهیت ژن‌ها و سلول‌ها دریچه‌ای برای تعریف فیزیولوژی بر مبنای سیستم‌های مولکولی فراهم کرده‌است. این بصیرت فیزیولوژیکی راه را برای درک بهتر فرایندهای پیچیده بیماری‌ها و رویکردهای نو درمانی فراهم کرده‌است. تلاش بشر برای درمان بیماری‌ها و آسیب‌ها از دوران پیش از باستان وجود داشته‌ است و در دوران باستان نیز در کنار مذهب و گاه به عنوان بخشی از آن وجود داشته‌ است. در یونان باستان پزشکانی چون بقراط اخبار پزشکی را به عنوان دانش و فنی مجزا مطرح کردند و بنیانگذاران راهی بودند که بعدها توسط پزشکانی همچون ابن‌سینا و رازی (رازی مسلمان نبوده و تنها به توحید اعتقاد داشته یعنی موحد بوده؛ اما به اشتباه عنوان می‌شود که وی مسلمان بوده‌است) طی شد. در رنسانس با بهره‌ گیری از اطلاعات پزشکی عمومی  و اطلاعات پزشکی روز پیشرفت‌ های قابل توجهی کرد. از قرن ۱۹ آنچه به عنوان پزشکی مدرن شناخته می‌شود بنیان گذاشته شد. در اواخر قرن بیستم و دوران معاصر دانش ژنتیک رویکرد نسبت به درمان و بیماری‌ها را دچار تحولی جدی کرد به‌طوری‌ که ژنتیک پزشکی را دارای نقشی متحول‌ کننده برای پزشکی از درمان محور بودن به حفظ سلامتی دانسته‌اند. اهمیت سلامتی در بهره‌وری اجتماع و کیفیت زندگی منجر به تأسیس موسسات و قوانین شده‌است تا مسایلی همچون تحصیل و مجوزدهی به پزشکان تا نحوه استفاده از بودجه‌های درمانی در کشورها قانونمند و تنظیم شوند؛ لذا سازمان‌های پزشکی در کشورهای مختلف برای سازمان دهی و قانونمندسازی فعالیت‌های پزشکی تأسیس شده‌اند. در سایت پزشکی، پزشکان با استفاده از قضاوت بالینی، بیمار را جهت تشخیص، درمان و پیشگیری از بیماری ارزیابی می‌کنند. در عملکرد بالینی معمولاً مراحل شرح حال، معاینه فیزیکی، تهیه فهرست مشکلات، مشخص کردن تشخیص‌های افتراقی، بررسی‌ها (شامل آزمایش و تصویربرداری و …)، رسیدن به تشخیص و در آخر درمان انجام می‌شود. امروزه پیشرفت‌های روزمره علم و گسترش قابل توجه دامنه دانش پزشکی و شناخت بشر از بیماری‌ها منجر به تخصصی شدن پزشکی و تقسیم آن به رشته‌های مختلف شده‌است. با این حال کما کان ارائه خدمات پزشکی در بیشتر جوامع از سطح مراقبت‌های اولیه بهداشتی، با تمرکز روی اطلاعات پزشکی و سلامت و پزشکان خانواده شروع می‌شود و بسته به نیاز در سیستم ارجاع بیماران به سطوح دوم و سوم که خدمات پزشکی تخصصی‌تر را ارائه می‌دهند ارجاع می‌شوند. مجله پزشکی مدرن با انتقاداتی هم مواجه است از جمله عدم دسترسی مناطق محروم و طبقه کم درآمد بعضی جوامع به خدمات پزشکی گران‌قیمت که در این راه سازمان‌هایی همچون سازمان جهانی بهداشت با تعیین سیاست‌های جهانی و ایجاد مسئولیت در کشورها و سیاستمداران نسبت به سلامتی سعی در رفع این نقیصه را دارند.

©یک دکتر / بازنشر مطالب تنها با کسب اجازه کتبی و پرداخت هزینه بابت هر مطلب و همچنین ذکر منبع و لینک مستقیم به همان مطلب مجاز است