هپاتیت و انواع آن چیست؟ علائم و راه های درمان هپاتیت

هپاتیت چیست؟

هپاتیت به بیماری التهابی کبد گفته می شود. این بیماری معمولا توسط عفونت ویروسی ایجاد می شود، اما علل احتمالی دیگر نیز وجود دارد. مانند هپاتیت اتوایمیون که به عنوان یک نتیجه ثانویه از داروها، سموم و الکل رخ می دهد. اتوایمیون بیماری ای است که وقتی بدن شما آنتی بادی را در برابر بافت کبد ایجاد می کند، رخ می دهد.

کبد شما در قسمت فوقانی سمت راست شکم واقع شده است. کبد بر متابولیسم بدن تاثیر زیادی می گذارد، از جمله

  • تولید صفرا، که برای هضم ضروری است
  • فیلتر کردن سموم از بدن شما
  • دفع بیلی روبین (محصول گلبول قرمز شکسته)، کلسترول، هورمون ها و داروها
  • تجزیه کربوهیدرات ها، چربی ها و پروتئین ها
  • فعال شدن آنزیم ها، که برای عملکرد بدن ضروری است
  • ذخیره سازی مواد معدنی و ویتامین ها (A، D، E و K)

 

با توجه به مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC)، حدود ۴،۴ میلیون آمریکایی در حال حاضر مبتلا به  بیماری مزمن B و C هستند. بسیاری از مردم حتی نمی دانند که این بیماری را  دارند. گزینه های درمان بسته به نوع هپاتیت شما متفاوت است. شما می توانید برخی از اشکال هپاتیت را از طریق ایمن سازی و اقدامات احتیاطی در مورد شیوه زندگی جلوگیری کنید.

انواع

۵ نوع وجود دارد
عفونت های ویروسی کبد که به عنوان هپاتیت طبقه بندی می شوند عبارتند از:  A، B، C، D، و E.

نوع A همیشه یک بیماری حاد و کوتاه مدت است، در حالیکه نوع B، C و D به احتمال زیاد به طور مداوم و مزمن می شود. نوع E معمولا حاد است به خصوص در زنان باردار خطرناک باشد.

هپاتیت A

بوسیله عفونت با ویروس نوع (A (HAV ایجاد می شود. این نوع  اغلب توسط مصرف مواد غذایی یا آب آلوده به مدفوع از فردی که مبتلا به نوع A است، منتقل می شود.

هپاتیت B

نوع B از طریق تماس با مایعات بدن فرد مبتلا مانند خون، ترشحات واژینال یا مایع منی حاوی ویروس هپاتیت HBV) B) منتقل می شود. استفاده از داروهای تزریقی، داشتن رابطه جنسی با یک شریک آلوده و یا به اشتراک گذاشتن تیغ با یک فرد آلوده، خطر ابتلا به ویروس نوع B را افزایش می دهد.

توسط CDC یا همان مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری تخمین زده شده است که ۱٫۲ میلیون نفر در ایالات متحده و ۳۵۰ میلیون نفر در سراسر جهان با این بیماری مزمن زندگی می کنند.

هپاتیت C

نوع C از ویروس هپاتیت  سی (HCV) می آید. هپاتیت C از طریق تماس مستقیم با مایعات بدن فرد آلوده منتقل می شود، به طور معمول از طریق تزریق مواد مخدر و تماس جنسی. HCV یکی از رایج ترین عفونت های ویروسی خون در ایالات متحده است. تقریبا ۲٫۷ تا ۳٫۹ میلیون آمریکایی در حال حاضر به شکل مزمن این عفونت زندگی می کنند.

هپاتیت D

همچنین هپاتیت دلتا که به نام  D شناخته می شود بیماری جدی کبدی ناشی از ویروس نوع دی (HDV) است. HDV از طریق تماس مستقیم با خون آلوده منتقل می شود. هپاتیت D یک نوع نادر هپاتیت است که فقط در ارتباط با عفونت هپاتیت B اتفاق می افتد. ویروس نوع D بدون وجود نوع B نمی تواند تکثیر شود. این در ایالات متحده بسیار غیر معمول است.

هپاتیت E

هپاتیت E یک بیماری در آب است که توسط ویروس هپاتیت ای (HEV) ایجاد می شود. هپاتیت E به طور عمده در مناطقی که دارای بهداشت و سلامتی ضعیف هستند پیدا شده. این بیماری در ایالات متحده غیر معمول است. با این حال، موارد هپاتیت E در خاورمیانه، آسیا، آمریکای مرکزی و آفریقا گزارش شده است.

هپاتیت

 

علائم 

اگر شما نوع مزمن این بیماری را دارید، مانند  B و C، ممکن است در ابتدا علائمی ایجاد نشود. نشانه ها ممکن است رخ ندهند تا آسیب بر عملکرد کبد تاثیر بگذارد.

علائم و نشانه های نوع حاد به سرعت ظاهر می شود. آنها عبارتند از:

خستگی
نشانه های آنفولانزا
ادرار تیره
مدفوع کمرنگ
درد شکم
از دست دادن اشتها
کاهش وزن
پوست زرد و چشم زرد، که ممکن است علائم زردی باشد
هپاتیت مزمن به آرامی رشد می کند، بنابراین این علائم و نشانه ها ممکن است بیش از حد کم باشند.

تشخیص

در طول معاینه فیزیکی، پزشک شما ممکن است به آرامی شکم شما را فشار دهد تا ببینید درد یا حساسیت به لمس وجود دارد. پزشک ممکن است احساس کند که کبد شما بزرگ شده است. اگر پوست یا چشم هایتان زرد باشد، پزشک آن را در طول آزمون امتحان می کند. همچنین پزشک برای شما ممکن است آزمایشات کبدی و غیر کبدی بنویسد و سونوگرافی.

چگونه درمان می شود

با توجه به نوع هپاتیت نوع درمان فرق دارد

هپاتیت A

نوع A معمولا به درمان نیاز ندارد، زیرا این یک بیماری کوتاه مدت است. اگر علائم باعث ناراحتی زیادی می شود، می توان از استراحت استفاده کرد. اگر دچار استفراغ یا اسهال هستید، دستورالعمل پزشکان خود را برایتغذیه دنبال کنید.

واکسن نوع A برای جلوگیری از این عفونت در دسترس است. اکثر کودکان واکسیناسیون بین سنین ۱۲ تا ۱۸ ماه را آغاز می کنند. این مجموعه ای از دو واکسن است. واکسیناسیون برای نوع A نیز برای بزرگسالان در دسترس است و می تواند با واکسن نوع B ترکیب شود.

هپاتیت B

نوع B مزمن با داروهای ضد ویروسی درمان می شود. این فرم درمان می تواند هزینه ای باشد، زیرا باید برای چندین ماه یا سالها ادامه یابد. درمان نوع B مزمن نیز نیاز به ارزیابی های پزشکی منظم و نظارت دارد تا تعیین کند که آیا ویروس به درمان پاسخ می دهد یا خیر.

نوع B را می توان با واکسیناسیون پیشگیری کرد. CDC توصیه می کند واکسیناسیون نوع B برای همه نوزادان. مجموعه ای از سه واکسن به طور معمول در شش ماه اول دوران کودکی کامل می شود. واکسن نیز برای همه کارکنان خدمات بهداشتی و درمانی توصیه می شود.

هپاتیت C
داروهای ضد ویروسی برای درمان هر دو نوع حاد و مزمن نوع C مورد استفاده قرار می گیرند. افرادی که مبتلا به نوع مزمن C هستند، معمولا با ترکیبی از داروهای ضد ویروسی درمان می شوند. آنها همچنین ممکن است نیاز به آزمایش بیشتری برای تعیین بهترین فرم درمان داشته باشند.

افراد مبتلا به سیروز (زخم کبد) یا بیماری کبد به علت نوع مزمن C ممکن است نامزد پیوند کبد باشند. در حال حاضر واکسن نوع C وجود ندارد.

هپاتیت D
در این زمان داروهای ضد ویروسی برای درمان نوع D وجود ندارد. براساس یک تحقیق در سال ۲۰۱۳، یک دارو به نام آلفا اینترفرون میتواند برای درمان نوع D استفاده شود، اما تنها بهبودی را در حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد افراد نشان میدهد.

نوع D را می توان از طریق واکسیناسیون برای نوع B جلوگیری کرد، زیرا عفونت با نوع B برای توسعه نوع D ضروری است.

هپاتیت E
در حال حاضر هیچ درمان خاصی برای درمان نوع E وجود ندارد. از آنجا که عفونت اغلب حاد است، به طور معمول آن را به طور جداگانه حل می کند. افراد مبتلا به این نوع عفونت اغلب توصیه می شود برای استراحت مناسب، مایعات زیاد بنوشند، مواد مغذی کافی دریافت کنند و از الکل جلوگیری کنند. با این حال، زنان باردار که این عفونت را توسعه می دهند، نظارت دقیق و مراقبت دارند.

 

منبع: www.healthline.com

ارسال شده در تاریخ ۲۵ بهمن ۱۳۹۶ توسط الهه افشار با موضوع درمان , سلامتی | 334 بازدید

هپاتیت و انواع آن چیست؟ علائم و راه های درمان هپاتیت
5 از 100 رای

مطالب مرتبط

اطلاعات پزشکی

اخبار پزشکی یکی از مهمترین اطلاعاتی است که امروزه باید تا حدودی از آن برخوردار باشیم. برای این منظور ما به یک بانک اطلاعات پزشکی نیاز داریم، هدف از آن حفظ و ارتقاء تندرستی، درمان بیماری‌ها و بازتوانی آسیب‌ دیدگان است. که با شناخت بیماریها،تشخیص، درمان و جلوگیری از بروز آن‌ها به انجام می‌رسد. مجله پزشکی دانشی را در اختیار شما قرار میدهد که بر روی طیف وسیعی از رشته‌ها شامل از فیزیک و زیست‌شناسی تا علوم اجتماعی، مهندسی و علوم انسانی بنا شده‌است. امروزه هدف سایت پزشکی استفاده از فناوری‌های دانش‌ مبنا و استدلال قیاسی برای رسیدن به راه‌ حل مشکلات بالینی است. اکتشافات در باب ماهیت ژن‌ها و سلول‌ها دریچه‌ای برای تعریف فیزیولوژی بر مبنای سیستم‌های مولکولی فراهم کرده‌است. این بصیرت فیزیولوژیکی راه را برای درک بهتر فرایندهای پیچیده بیماری‌ها و رویکردهای نو درمانی فراهم کرده‌است. تلاش بشر برای درمان بیماری‌ها و آسیب‌ها از دوران پیش از باستان وجود داشته‌ است و در دوران باستان نیز در کنار مذهب و گاه به عنوان بخشی از آن وجود داشته‌ است. در یونان باستان پزشکانی چون بقراط اخبار پزشکی را به عنوان دانش و فنی مجزا مطرح کردند و بنیانگذاران راهی بودند که بعدها توسط پزشکانی همچون ابن‌سینا و رازی (رازی مسلمان نبوده و تنها به توحید اعتقاد داشته یعنی موحد بوده؛ اما به اشتباه عنوان می‌شود که وی مسلمان بوده‌است) طی شد. در رنسانس با بهره‌ گیری از اطلاعات پزشکی عمومی  و اطلاعات پزشکی روز پیشرفت‌ های قابل توجهی کرد. از قرن ۱۹ آنچه به عنوان پزشکی مدرن شناخته می‌شود بنیان گذاشته شد. در اواخر قرن بیستم و دوران معاصر دانش ژنتیک رویکرد نسبت به درمان و بیماری‌ها را دچار تحولی جدی کرد به‌طوری‌ که ژنتیک پزشکی را دارای نقشی متحول‌ کننده برای پزشکی از درمان محور بودن به حفظ سلامتی دانسته‌اند. اهمیت سلامتی در بهره‌وری اجتماع و کیفیت زندگی منجر به تأسیس موسسات و قوانین شده‌است تا مسایلی همچون تحصیل و مجوزدهی به پزشکان تا نحوه استفاده از بودجه‌های درمانی در کشورها قانونمند و تنظیم شوند؛ لذا سازمان‌های پزشکی در کشورهای مختلف برای سازمان دهی و قانونمندسازی فعالیت‌های پزشکی تأسیس شده‌اند. در سایت پزشکی، پزشکان با استفاده از قضاوت بالینی، بیمار را جهت تشخیص، درمان و پیشگیری از بیماری ارزیابی می‌کنند. در عملکرد بالینی معمولاً مراحل شرح حال، معاینه فیزیکی، تهیه فهرست مشکلات، مشخص کردن تشخیص‌های افتراقی، بررسی‌ها (شامل آزمایش و تصویربرداری و …)، رسیدن به تشخیص و در آخر درمان انجام می‌شود. امروزه پیشرفت‌های روزمره علم و گسترش قابل توجه دامنه دانش پزشکی و شناخت بشر از بیماری‌ها منجر به تخصصی شدن پزشکی و تقسیم آن به رشته‌های مختلف شده‌است. با این حال کما کان ارائه خدمات پزشکی در بیشتر جوامع از سطح مراقبت‌های اولیه بهداشتی، با تمرکز روی اطلاعات پزشکی و سلامت و پزشکان خانواده شروع می‌شود و بسته به نیاز در سیستم ارجاع بیماران به سطوح دوم و سوم که خدمات پزشکی تخصصی‌تر را ارائه می‌دهند ارجاع می‌شوند. مجله پزشکی مدرن با انتقاداتی هم مواجه است از جمله عدم دسترسی مناطق محروم و طبقه کم درآمد بعضی جوامع به خدمات پزشکی گران‌قیمت که در این راه سازمان‌هایی همچون سازمان جهانی بهداشت با تعیین سیاست‌های جهانی و ایجاد مسئولیت در کشورها و سیاستمداران نسبت به سلامتی سعی در رفع این نقیصه را دارند.

©یک دکتر / بازنشر مطالب تنها با کسب اجازه کتبی و پرداخت هزینه بابت هر مطلب و همچنین ذکر منبع و لینک مستقیم به همان مطلب مجاز است